vrijdag 22 april 2016

De mooiste vrouw ter wereld


In mijn dagblad las ik in een klein berichtje dat het glossy tijdschrift People een vrouw van 47 jaar heeft uitgeroepen tot de mooiste vrouw van de wereld.
Zevenenveertig jaar!  

Ik was even onder de indruk. Maar toen bedacht ik me dat dit niet kon kloppen. Want mijn Purperpolletje is echt nog niet ouder dan 45.

zondag 17 april 2016

Kloosterleven of kloosterbeleven?



Een afvraging:

Hoe komt het toch
 dat er zo weinig mensen bereid zijn om 
monnik te worden, 
terwijl er daarentegen massa's mensen zijn
 die wel eens een dagje, weekendje of weekje of wat 
willen meedoen 
in een klooster?



zondag 10 april 2016

Loodjeslijst



Vooral onder jongeren schijnt het een hype te zijn: het maken van een zogenaamde bucket list.
Hierbij de mijne dan, al is ie vrij kort:

1. Het meemaken van de wederkomst van Christus.

(Dit ook naar aanleiding van de zoveelste keer dat het - letterlijk nogal zielige - liedje 'Tienduizend redenen' weer eens langs kwam in de zondagse eredienst en waarvan het laatste couplet luidt:


En op die dag, als mijn kracht vermindert,
mijn adem stokt en mijn einde komt,
zal toch mijn ziel Uw loflied blijven zingen;
tienduizend jaar en tot in eeuwigheid.





zondag 20 maart 2016

Passie




Er zijn deze weken een hoop mensen 
die Passie verwarren met emotie.



zondag 21 februari 2016

Over God en voorspoed



Vandaag in de kerk gehoord:


God brengt voorspoed.
Maar voorspoed brengt nooit God.


(Lees de zaligsprekingen er maar eens op na.)





zondag 31 januari 2016

Een zelfbedachte opdracht


Vanmorgen ergens gelezen:


"We gehoorzamen niet God zelf, 
maar we gehoorzamen aan wat wij bepalen wat God van ons vraagt. 

Een zelfbedachte opdracht. 

En daarmee zijn we een heraut die zichzelf aankondigt, 
in plaats van de komende Messias."




donderdag 28 januari 2016

De redding van je leven


"ROCK ‘N’ ROLL SAVED MY LIFE !!!"


Dit schreeuwde rockzanger Bono begin december vorig jaar vanaf het podium in Parijs waarop hij met zijn mede-bandleden U2 stond ergens halverwege de swingende song Vertigo. 

Dat concert was eerder uit veiligheidsoverwegingen afgelast vanwege de gruwelijke aanslagen in de Franse hoofdstad, onder andere op de aanwezigen in de concertzaal Bataclan. Op die locatie zaaiden drie moslimextremisten op 13 november 2015 dood en verderf door met hun automatische wapens niet minder dan 89 (meest jonge) mensen het leven te benemen. 

Een gruwelijke daad geboren uit een zieke geest. Een daad die niet is goed te praten, niet is te vergoelijken en nauwelijks te 'begrijpen'. Daarover bestaat geen twijfel. 

Die twijfel leeft wel als het gaat om de levensbeschouwing van de heren musici. Ik heb later gehoord dat de Amerikaanse rockband Eagles Of Death Metal die op 13 november 2015 op het podium van de Bataclan stond op het moment dat de eerste fatale schoten vielen bezig was met hun song Kiss The Devil. De simpele tekst van dit nummer laat niets te raden over en komt neer op pure duivelaanbidding. Toeval? Wie weet. Maar feit is wel dat de hele hedendaagse hedonistische en goddeloze cultuur van onze maatschappij, die in veel Westerse wereldsteden wordt beleden en gepraktiseerd, zover van God is komen af te staan dat de boze er vrij spel heeft.

Dat een zanger die zegt christen te zijn dan letterlijk een podium biedt aan zo'n band (die hij ook nog zijn 'brothers' noemt) snap ik werkelijk niet. En evenmin snap ik dat Bono schreeuwt dat rockmuziek zijn leven heeft gered. Rock 'n' roll kan niemands leven redden, het is een dwaasheid dit te belijden. Levens redden kan alleen Christus.

In de avond van 13 november 2015 waarde de geest uit de afgrond rond in de Bataclan. Velen zullen het ook als zodanig hebben ervaren. Maar deze geest was niet alleen in de moslimextremisten gevaren, hij speelde ook op het podium. Niet zozeer op een muziekinstrument, maar met mensenlevens, waarvan er niet weinig werden geofferd aan deze gruwel der verwoesting.

Niemands leven werd die avond gespaard door rock 'n' roll.

Integendeel.

Levens redden kan alleen Christus.

Wat ontzettend jammer (en dat meen ik oprecht, want ik hou van U2!) dat Bono dat vergeten is.