Over Jezus volgen

Over één ding zijn vriend en vijand het eens:

Jezus volgen is NIET sexy.

Maar in een hete zomer is het (in de meeste kerken) wel erg cool....

Vrede voor het oor

Een goede vriend vroeg mij onlangs of ik hem ergens mee zou willen helpen.

Zijn vraag was of ik vier doosjes oordopjes (wasbolletjes) van het merk Ohropax zou willen kopen voor hem, en of ik die zou willen opsturen naar zijn adres.

Deze vriend woont niet in de onmiddellijke nabijheid van een enorm voetbalstadion waar om de zoveel tijd megalomane popconcerten worden gehouden.

Deze vriend woont niet in het centrum van een grote stad waar men het uitgaansleven rekt tot diep in de kleine uurtjes.

Deze vriend woont niet (meer) in een vele verdiepingen tellend flatgebouw waar de anonimiteit en de bijbehorende geluidsoverlast hoogtij vieren.

Deze vriend heeft ook geen nare buren die hem het leven zuur maken, geen bovenbuurvrouw met naaldhakken op een harde vloer, geen onderbuurman met een rothond en ook leeft hij bepaald niet in een volksbuurt, integendeel: hij woont eigenlijk nogal op stand.

Waar woont deze vriend dan wel?

Deze vriend woont op een plaats waar de afspraak is alleen te spreken waar dat nodig is, een plaats waar het een dagelijkse gewoonte is om stilte te betrachten. Overbodige geluiden zijn daar taboe en de bewoonde wereld - met al haar reuring - ligt er al gauw een kilometer verderop.

U zult het wellicht niet geloven, maar ik lieg niet, het is heus en echt waar:

Deze vriend woont in een trappistenklooster...

Passie

De moderne mens zegt:

"Ik moet de stem van mijn hart volgen."



Maar Jeremia zegt:

"Niets is zo onbetrouwbaar als het hart, onverbeterlijk is het, wie kan het peilen?"



De vraag is: Kies ik voor "passie" of kies ik voor God?

Over formuliergebeden

Ik hoorde laatst over iemand die erg blij was dat er "bij ons" (bedoeld wordt: in onze kerkafdeling c.q. kerkscheuring) geen sprake was van formuliergebeden. 

Mmm.

Ik zou deze vrouw wel eens het volgende willen vragen:

'Wat dunkt u over het Onze Vader, zuster? Is dat een formuliergebed of behoort dat tot de zogenaamde vrije gebeden?'

Laat het NIET los!

'Je moet het gewoon loslaten.'

Als ik voor elke keer dat ik die goedbedoelde uitspraak inmiddels heb gehoord een euro kreeg zou  ik nu een bemiddeld man zijn. Dat ben ik ook wel, maar dan anders.

In ons tijdsbestek wordt bovenstaande  raadgeving nogal eens gebezigd door mensen die een ander (of zichzelf: 'ik moet het leren loslaten') verder willen helpen. Ook christenen zijn vaak druk bezig met het loslaten van allerlei zaken die ze beter kunnen missen dan rijk zijn.

Tja. Het klinkt goed, het is goedbedoeld en misschien doet het ook ergens wel enig goed. Wie weet.

Maar toch.

Toch wil ik een waarschuwing geven. Waarom? Omdat je voor loslaten niemand anders nodig hebt. Geen ander mens en ook geen God. Loslaten doe je namelijk in je eentje. Loslaten is per definitie een egocentrisch proces. IK laat iets los, waar IK last van heb. En nadat IK het heb losgelaten heb IK er mooi geen last meer van. IK bevrijd mij van iets akeligs zodat IK vrij en blij weer helemaal MIJZELF kan zijn. Leve (mijn) IK!

Er is een causaal verband tussen het toenemen van die afschuwelijke Boeddhabeeldjes in vensterbanken, tuinen, terrassen en de hemel wil niet weten waar nog meer enerzijds, en goedbedoelde adviezen om vooral maar dingen los te laten waar je last van hebt anderzijds. Want ergens last van hebben da's maar eh... lastig. Daar zijn we natuurlijk niet voor geschapen. Dat is vaak de gedachte die meekomt met dit soort uitspraken.

Maar dat is een leugen. Zie maar eens op Christus. Was hij geschapen om nergens last van te hebben? Om allerlei zaken los te laten? En de apostelen dan? Ook geschapen om te kiezen telkens los te laten en vrij en blij door het leven te wandelen?
Het tegendeel is waar, lezen we in de Heilige Schrift. Jezus was de Man van Smarten en bijna alle apostelen zijn (ook) de marteldood gestorven. Het enige wat ze hadden losgelaten was hun oude mens, hun vlees dat ze hadden laten kruisigen. Maar dat was geen loslaten pur sang. Dat was OVERGEVEN. Voor overgeven zijn twee partijen nodig. De een geeft (iets / zichzelf) over AAN de ander / de Ander. Overgave heeft een adres (buiten zichzelf). En dat maakt een wereld van verschil in vergelijking met loslaten.

Loslaten hoort bij Boeddha. Overgeven hoort bij Christus. (Mijzelf) overgeven doe ik aan Christus. Pas dan word en ben ik bevrijd van iets waar ik heel erg veel last van heb: mijn eigen ik.

Daarom: laat het niet los, maar geef het over.

Geef je zelf over.

Vervreemd

Vandaag gelezen in Trouw:


"De relatie tussen mens en natuur is zo verstoord, dat iemand die buiten loopt op zijn mobiel kijkt wat voor weer het is."

Lijden

Deze week iets gelezen over lijden van een wijze, oude broeder: Twee korte zinnen die zich laten lezen als één one-liner. Maar wat een levenservaring en wijsheid zit hier achter:


"Lijden is niet zinloos. Want God laat het toe."