Het meisje van de Etos

 

Arm meisje van de Etos.

Ze trof het niet.

Ze trof namelijk mij: een enigszins op leeftijd rakende meneer, met een overgevoelige geest voor de Nederlandse taal.

Ze stond die middag achter de kassa en was nog bezig met de klant vóór mij. In de korte dialoog die klant en caissière voerden, hoorde ik al twee keer het ‘helemaal goed’ langskomen. Dat beloofde niet veel goeds. Toen ik aan de beurt was vlogen de ‘helemaal goeds’ mij zodanig om de oren (telde ik er nu twee of drie in ons dialoogje van twintig seconden?) dat ik er kribbig van werd. Waarom? Omdat dit modieuze superlatief nergens voor diende en een soort waardeoordeel was van doodeenvoudige handelingen mijnerzijds zoals wat ik wilde afrekenen op de toonbank leggen (‘helemaal goed’) en het houden van mijn pinpas voor de scanner (‘helemaal goed’) en het antwoorden dat ik verder niets meer nodig had of dat ik “alles” heb kunnen vinden (‘helemaal goed’).

Dat ik iets koop - maakt niet uit wat - is tegenwoordig ‘helemaal goed’ en dat ik wat ik wil kopen ook nog betaal is dus ook ‘helemaal goed’. Ik besloot het spelletje maar mee te spelen – vaak is dat het beste – en zei afsluitend dat ik nu ging proberen om mijn mandje weer ‘helemaal goed’ bij de ingang op de stapel daar achter te laten. Het meisje van de Etos was inmiddels zo verbouwereerd over deze vreemde man dat ze prompt vergat om ‘Fijne dag nog!’ te zeggen. Noem het winst.

Nog even over dat “alles”. Het winkelwichtje vroeg mij dus ook nog: ‘Hebt u alles kunnen vinden?’ Waarop ik zou hebben moeten antwoorden: ‘Gelukkig niet! Stel je voor dat ik alles hier in deze winkel heb moeten kunnen vinden! Is dat een voorwaarde om hier klant te zijn, dan? Of bedoel je soms te vragen of ik alles heb kunnen vinden wat ik nodig had? En vond je die zin te lang en kortte je die daarom maar in, zodat je nog woorden over had om mij volkomen overbodige ‘helemaal goeds’ te kunnen toewerpen?’

Maar in plaats daarvan hield ik het kort: ‘Ik had niet alles nodig’.

Ja, ik weet het. Soms ben ik een nukkige oude man. 

Dat oude gaat niet over, dat nukkige wel. Als ik tenminste (helemaal) goed wordt bejegend in de winkel. Zo niet, dan word ik daar helemaal niet goed van…

2020 togo

 Het jaar 2020 was het jaar van veel nieuwe zaken, met corona voorop.

Het was ook een jaar waarin een nieuwe smaak werd ontwikkeld, die daarna volop tot bloei kon komen in allerlei horecagelegenheden.

Welke nieuwe smaak?

Togo.

Overal waar je maar iets kon nuttigen in Nederland kwam je deze nieuwe smaak tegen. Togo werd werkelijk overal aan toegevoegd: koffie togo, pannenkoeken togo, pizza togo, hutspot togo, ja zelfs kerstmaaltijden togo, een schier eindeloze rij aan dranken en etenswaren zijn in het afgelopen jaar overgoten met het innovatieve togosausje. 

Maar ja, waar smaakte het dan naar?

Het antwoord: 

nergens naar...

Dus is er maar één conclusie mogelijk:

opzouten met dat togo!

En misschien is dat een oer-Hollands (ja, bijna Rotterdams) alternatief van dit zoveelste staaltje van overbodig Engels: 

Opzoutmaaltijden!

Eén ding is zeker: het jaar 2020 is inmiddels opgezouten.  

Nu maar hopen dat de lieve lezer iets heeft 

MEEGENOMEN 

van dit blogberichtje....

 

 

De mooiste dag van je leven

 

Wie na een lang huwelijk 

nog steeds vindt 

dat zijn trouwdag de mooiste dag van zijn leven is, 

valt te beklagen. 

Zo'n mens heeft hoogstwaarschijnlijk

een behoorlijk slecht huwelijk.

(Niemand zegt immers dat zijn geboortedag de mooiste dag van zijn leven was?)

De 30 jaar gehaald

 Met deze vrouw:

De krant gehaald

 

Vandaag in Trouw:

Hemel en hel

 

Zojuist weer eens ergens Goed Nieuws gelezen:

"De hemel bestaat niet bij de gratie van de hel.

Het is andersom:

de hel bestaat bij de gratie van de hemel."

Korenbier of Wolfbier?

Witbier van Gulpener is sinds een aantal jaren een favoriet. Naast de verfrissende, fruitige en kruidige smaak was de kennis dat de Gulpener Bierbrouwerij de meest milieuvriendelijke brouwer in Nederland is nog een extra bonus op mijn voorkeur voor dit witbier. Ik heb zelfs een Gulpener Korenwolf bierglas aangeschaft, waaruit het natuurlijk extra lekker drinken is.

Dit jaar kocht ik weer een paar blikjes 0,5 liter Korenwolf, waarvan ik zojuist de eerste heb genuttigd: op de snikhete 31ste juli 2020, op de lounchebank in de achtertuin van ons vakantiehuisje ergens aan de noordkant van de Achterhoek. Heerlijk! In alle opzichten!

Maar.

Nadat ik de laatste slok had achterovergeslagen bekeek ik het blikje nog eens goed. Dat was anders dan voorgaande jaren. De marketingafdeling had niet stilgezeten. Helaas. Want het is er allemaal niet beter op geworden. Wat las ik nu toch allemaal over het drinken van dit bier? Er kwam een bepaalde levensstijl bij om de hoek kijken. Een stijl die bepaald niet de mijne is. En met recht.

Leest u even met mij mee:

Naast dat Gulpener zich tegenwoordig presenteert als "De Vrije Brouwer" lees ik op het blikje:

"VOOR VRIJE DENKERS, EIGEN KOERSVAARDERS"

en daaronder in een iets kleiner lettertype:

"VOOR IEDEREEN DIE DOET WAT GOED VOELT"

Nu ben ik ook christen als ik bier drink. Dus probeer ik me eens even voor te stellen hoe deze teksten zouden kunnen slaan op iemand die Christus volgt, of nog radicaler: op Christus Zelf.

Is een christen een vrije denker? Vaarde Christus tijdens Zijn rondwandeling op aarde een eigen koers?

Het antwoord kan niet anders dan ontkennend luiden.

"Ik doe niets dan wat Ik de Vader zie doen" was het adagium van onze Heiland, en dat zal het dus ook moeten zijn van Zijn volgers.

Bovendien was Christus nooit bezig met wat goed VOELDE, maar met wat goed WAS. Een enorm verschil. Het voelde vast niet goed om vrijwillig aan het kruis te worden genageld, denk ik zo.

Het witbier van Gulpener wordt Korenwolf genoemd, naar het schattige knaagdiertje dat nog steeds enige bescherming nodig heeft. Maar gezien de nieuwe teksten op het blik lijkt het er op dat het Korenbier inmiddels is veranderd in Wolfbier. Een wolf in schaapskleren, want het pils is prima. Maar toch.

Hoe een eenvoudig pilsje mij al op een rare weg kan zetten.

Het zijn moderne tijden.

Tijden die worden gedicteerd door de Tijdgeest.

En niet door de Geest van God.

Bepaald niet.

Hoewel het pils verder prima smaakte, bleef er toch een beetje rare nasmaak achter bij mij.

Hierbij verwoord.