Zeer zelden tot nooit kijk ik naar de praatprogramma's die 's avonds laat worden uitgezonden. Pauw en Jinek gaan aan mij voorbij. Ik heb trouwens meer dan één goede reden om daarnaar niet te kijken. Toch deed ik dat afgelopen week eens eventjes een keertje. Ik zapte wat en viel in het programma van Jinek, die op dat moment een aantal politieagenten te gast had. Het ging over het steeds verder toenemende geweld tegenover agenten en wat dat aan hen deed. Er werden er beelden bij getoond die niets aan de verbeelding overlieten. Het was verschrikkelijk. Een van de agenten zei dat hij zich zo verbaasde hoe op het oog gewone mensen opeens vanuit het niets konden doorschakelen 'in twee seconden van één naar honderd'. Zelfs een knul van 16 jaar ging laatst helemaal door het lint vanwege iets kleins, vertelde hij er nog bij.
Ik dacht het er mijne van en ging slapen.
Precies één dag later fietste ik naar een Albert Heijn in mijn woonplaats. Daarbij ligt een kleine parkeerstrook voor zo'n 15 auto's. Half op de stoep stond een heel oude BMW waarnaast de bestuurder iets stond in te laden. Er kwam een andere auto aanrijden met een vrouw erin die door het open raampje van haar auto tegen hem zei: 'Niet zo handig, hè? Om hier je auto neer te zetten.' Dat klopte wel, want daardoor was de draaicirkel om haar auto in een parkeervak te krijgen aanzienlijk verkleind.
De man, die ik qua leeftijd schatte op zo'n ruim 75 jaar, vertelde haar dat hij eigenlijk niet anders kon, omdat alle parkeervakken vol waren op het moment dat hij kwam aanrijden. Ook zei hij nog: 'Sorry hoor mevrouw, ik ben zo weg.'
Maar zo ging het dus niet!
Tot mijn verbazing werd deze man onmiddellijk woedend en begon hij te schreeuwen.
'Je moet je grote bek tegen mij houden, trut. Wie denk je wel dat je bent?
Waar moet ik hem anders kwijt?' Hou toch je grote kop dicht!'
Al scheldend en schreeuwend kwam hij op haar auto af en rukte het portier open, zodat de vrouw de volle laag bijna in haar gezicht kreeg.
Ik wachtte even af hoe het verder zou aflopen en of er ook fysiek geweld zou gaan plaatsvinden (wat gelukkig niet zo was), maar stond ook verschrikt. Wat bezielde deze man om zo tekeer te gaan? Ik ben geen held en misschien was het - gezien zijn grote agressie van dat moment - maar goed ook, maar ik had eigenlijk wel naar hem toe willen en/of moeten stappen om hem rustig te vragen:
'Meneer.
Schaamt u zich niet?
Om zo tekeer te gaan tegenover een vrouw.
Om zoiets kleins.
En dat op uw leeftijd.
Waar is uw waardigheid gebleven?'
Wat zou u hebben gedaan?
